• DOLAR
    5,8147
    %0,44
  • EURO
    6,4658
    %0,25
  • ALTIN
    276,07
    %0,90
  • BIST
    7,7627
    %1,70
Hatice NUR
Hatice  NUR
info@khkliplatformu.org
Hatice Nur Yazdı; Özel Bir Evladım Var
  • 0
  • 109
  • 29 Kasım 2019 Cuma
  • 1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars
    Loading...
  • +
  • -

Hasret hanım 32 aydır eşinin yolu gözlüyor. Özel bir evladım var dedi otizmli 6 yıl sonra bir evlatları olmuş. 8 aylıkmış babası tutuklandığında.

Bu zor tedavi döneminde eşinin yokluğuna çok üzülüyor Hasret hanım ve şöyle dedi “parka gittiğimizde çocuğunu kaydıran bir babaları gördü, top oynayan babalar oluyor sürekli parkta onların yanına gidip oynamaya çalışıp beni kaydır diyor babasını bilmiyor ama bir baba ihtiyacı duyuyor

Gerisini Hasret hanımdan dinleyelim

Şu an eşimle aynı şehirde değilim. 15 saatlik yol hemde evladımı durumu hemde maddi imkansızlık nedeniyle 6 ay ve 4 ay aralıklarla eşimi göremediğim oldu. Yazın geçici bir iş buldum ve yeni görebildim eşimi.

Tutuklandığı ilde 1.5 sene kalabildim. Eşimin ailesi birden desteğini kesince annemlere dönmek zorunda kaldım. Eşimide göremedim.

Eşin tutuklandığını hayatım karardı diye düşündüm. Kimse beni anlamıyordu.

İlk zamanlar oğlumla gidiyordum görüşlere. Görevliler kötü davranıyordu. Saatlerce dışarıda sıra bekliyor küçücük bir bebeğin bezini içeride değiştirmeme izin vermiyorlardı. Sıradan çıksan diğer sıradakiler tepki veriyordu. Ve bir gün evladımı sokak ortasında emzirmek zorunda kaldım onu hiç unutamıyorum.
Evladım geç yürüdüğü için sürekli anakucağında uzun süreli sıra beklerdim. Bu yüzden rahatsızlandım.

Evladım 2 yaşındayken sağlık durumundan şüphelendik çok ağlıyordu farklı bişey vardı ama ne olduğu bilmiyorduk. Ailemin desteğiyle başka bir ilde çocuk psikiatrisine götürdük. 3 ay takip edildik.

Bu süreç maddi manevi çok zorlandım. Ailem destek oldu çok borçlandılar. Eşime ilk zaman üzmemek için oğlumuzun tanısını söyleyemedim. Sonradan söyleyebildim.

Oğlum etkilenir diye cezaevine götüremiyordum. Gittiğimde de eşim beni üzmemek için evladımı özledim bile diyemiyor.
Çocuğumun resimlerini bu yaz gönderebildim eşime.

Bir türlü düzen kuramamıştım. Evladımın durumundan dolayı ise herkes beni suçlamaya başlamıştı.

Eşimin tutuklu olduğu yerde yaşamak istesemde hem evladımın sağlık durumu hem de annemler istemediği için yanlarına gelmek zorunda kaldım.

Ailemin yanında kalıyorum anne babamın maaşı var diye engelli maaşı verilmiyor. Sadece 3 saat devlet destekli eğitim aldırabiliyorum evladıma. Anaokuluna gitmesi lazım ama yine maddi imkansızlık nedeniyle yollayamadım. Sosyal gelişimi biraz geriledi. Şimdi bir işte çalışıyorum ama maaşımda verilmedi henüz.

Eşimin ailesi torunlarını arayıp sormuyor. Ailem görüşlere gitmemi istemiyor. Ruhsal olarak çöktüğü dönemlerde sosyal güvencem de olmadığı için hiçbir yere başvuramadım.

Eşim oğlunu göremiyor çamaşırlarını kendi yıkamak zorunda kalıyor. Uzun zaman sonra bir fotoğraf çektirmiştik onu da postacı adres bulamadım diye geri göndermiş. Benim için çok önemliydi.

Otizmli bir çocuğu tek başına büyütmek çok zor. İyileşme ihtimali var dediler ama…
Geçen gün Babasıyla videosunu izledi ağlamaya başladı. Bilmiyor zannediyorsun ama herşeyi anlıyorlar. Eksikliğini bizden çok yaşıyorlar.

İlk konuşmaya başladığı dönemlerde çocuklarla bir arada grup eğitimi alıyordu. Bi çocuğun babası odaya girince hiç tanımadığı bir adama baba dedi. O zaman çok üzülmüştüm.

Son sözüm ben hiç tahmin etmediğim insanlardan destek görürken destek beklediğim insanlardan da kötü söz duydum. Bu günler inşallah geçip gidecek. Sadece biz imtihan olmadık yakınlarımız da bizimle birlikte imtihan oldular ve kimileri kaybetti kimileride kazandı.

Rabbim tüm kardeşlerimizin hepsini birden ferahlatsın inşallah.

Sosyal Medyada Paylaşın:

Düşüncelerinizi bizimle paylaşırmısınız ?

  • YORUM
  • YENİ
  • ÇOK OKUNAN
Mehmet Ayan: Haklısın
2019-12-02 22:00:47
Mustafam: Emsal karar
2019-11-28 08:36:08
2019-11-21 09:46:36